Η οικογένεια Καποδίστρια

Η οικογένεια Βιττόρι-Καποδίστρια είναι μια από τις παλαιότερες οικογένειες της Κέρκυρας, που συμμετείχε στο Μεγάλο Συμβούλιο της πόλης ήδη από το 1477. Μάλιστα, το 1689 απονέμεται από τον Ηγεμόνα της Σαβοΐας ο τίτλος του Κόμη στον Βιάρο Καποδίστρια του Βίκτωρα, και στους απογόνους του, τίτλος που αναγνωρίστηκε αργότερα από τη Βενετία και το Ιόνιο Κράτος.

Λέγεται πως η οικογένεια Καποδίστρια έφτασε στην Κέρκυρα στα τέλη του 14ου αιώνα από την πόλη Κάπο ντ’ Ίστρια, στη σημερινή Σλοβενία. Αν και το οικογενειακό τους όνομα ήταν Βιττόρι, σύντομα επικράτησε το επίθετο που προσδιόριζε την καταγωγή τους: Καποδίστρια.

Στη μακρά περίοδο της Βενετοκρατίας, κατά την οποία η Κέρκυρα παρουσιάζει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με άλλες δυτικοευρωπαϊκές πόλεις, οι Καποδίστρια έχουν σημαντική παρουσία στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα του νησιού, αλλά στις στρατιωτικές υπηρεσίες. Ο πατέρας του Ιωάννη, Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας (1741-1821), έγκριτος νομικός, πήρε ενεργό μέρος στην πολιτική ζωή του τόπου. Ως εκπρόσωπος του νησιού στην Υψηλή Πύλη, συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την ίδρυση της Επτανήσου Πολιτείας.
Από τα παιδιά του, πέρα από τον Ιωάννη, με την πολιτική ασχολήθηκαν ο Βιάρος και ο Αυγουστίνος, οι οποίοι συμμετείχαν στη διοίκηση της Επτανήσου Πολιτείας, ενώ αργότερα ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του αδελφού τους Ιωάννη και ανέλαβαν κρίσιμες θέσεις στη διοίκηση του ελληνικού κράτους. Μάλιστα, ο Αυγουστίνος για λίγους μήνες συμμετείχε στην τριμελή επιτροπή που ανέλαβε την διακυβέρνηση του κράτους, μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια.

Στον 20ό αιώνα, ξεχωριστή μορφή στην οικογένεια υπήρξε η Μαρία Καποδίστρια-Δεσύλλα (1898-1980). Ασχολήθηκε με τα κοινά, εκλέχθηκε Δήμαρχος Κερκυραίων (1956-1959), η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος στην Ελλάδα, και σε μια σπάνια χειρονομία, δώρισε την αγροικία στην Κουκουρίτσα μαζί με οικογενειακά κειμήλια, τεκμήρια της μακρόχρονης οικογενειακής ιστορίας, ώστε να δημιουργηθεί το Μουσείο Καποδίστρια. Απόγονοι της οικογένειας Καποδίστρια ζουν μέχρι τις μέρες μας.